Türkçe sondan eklemeli dillerdendir. Bir kök kelime sonuna eklemeler yaparak yeni kelimeler türetilir. Göz, Göz-cü, Göz-le-mek, Göz-et-le-mek gibi.

Türkçede telaffuzlar nettir ve uzatılmaz. İnce “â” sesi yoktur. Kâğıt, bekâr, cengâver, üslûp gibi kelimelerde düzeltme imi (şapka) inceltme amacıyla kullanılmıştır. L, k ve g harflerinden sonra gelen düzeltme imi ince okunacağını bildirmek içindir. Millî, resmî, âdem, şûra gibi kelimelerde uzatma işlevi görmektedir.

Türkçe kelime ve eklerde şedde kullanılmaz, harf mükerrer yazılır.

Türkçede ünlü harfler yan yana bulunmaz.

Türkçede, ilk hecede iki sessiz yan yana gelmez.

Kelimelerde ince telaffuzlu ses yoktur, heceler kalındır.

Türkçede büyük ünlü uyumu âhenk kâidesi vardır ve buna göre kelimelerde kalın ve ince ünlüler beraberce gelmezler. Ya ince ünlü ile devam ederler ya da kalın. Bu kâide oldukça katı uygulanmakla beraber birtakım istisnaları da vardır örneğin; kestene zamanla kestane, ana yerine anne, karındaş yerine kardeş, kangı yerine hangi kelimeleri yerleşmişlerdir.

Kategori: Osmanlıca imla Ekleyen: Tazammun Tarih: 2016-03-24